ആഹ്ളാദങ്ങള്
ഒന്നിച്ചൊഴുകി
എന്റെ കരയിലേക്ക്
വെളിച്ചപ്രയാണം
നടത്തിയതിന്നാണ്
മന്ദഹാസപൂരിതമെങ്കിലും
നിഗൂഢതയുടെ
അണുക്കള് മരിച്ചിട്ടില്ല
എങ്കിലും പുഴേ
നീ വറ്റാതെ ഒഴുകുക
നിന്റെ നീര്ച്ചാലുകള്
സ്വര്ഗ്ഗവാതില് നനക്കട്ടെ
കണ്ണില് കടല് നിറച്ചവന്
ചുണ്ടില് കാഞ്ഞിരം നട്ടവന്
ഉടലില് ഉമ്മത്ത് കുടഞ്ഞവന്
പെരുമഴയത്തലിയാതെ
തീമഴയില് ഉരുകാതെ
കൊടുംകാറ്റില് ഇടറാതെ
തിരിച്ചു വരികയാണ്
ഇനി
കൊടുങ്കാറ്റു വധിച്ച
മരങ്ങളുടെ വിലാപമില്ല
അവര് പുനര്ജനിച്ചു പൂത്തൊഴുകും
കാറ്റിനെ ഇലകള് കുടിക്കും
അപ്പോള്
നിഗൂഢതയുടെ അണുക്കള്
ഭൂമിയുടെ എണ്ണപരപ്പിലേക്ക്
മറുയാത്രയില്ലാതെ ആണ്ടുപോകും
നമ്മള് നമുക്കായി വിരിഞ്ഞ
ആകാശത്തിലേക്കും !
No comments:
Post a Comment